Vanochtend was ik veel te vroeg wakker voor een dag waarop ik eigenlijk uit had kunnen slapen. Komt normaal bijna nooit, al helemaal niet als ik daarvoor bijna 3 weken vakantie heb gehad. Het zat dus in me en het moest eruit; examenstressssss. Zodra ik doorhad dat het vandaag ‘de grote dag’ was draaide ik me om en bleef nog even lekker onder de dekens. Ik moest er niet aan denken, examens maken. Bah. Toch spookte het wel door mijn hoofd en vooral hetgeen ik nog moest doen voordat ik richting school ging; markers, puntenslijper, drinken en iets te eten halen. Niet vergeten, goed aan denken.
Nederlands staat op het programma. Valt niet te leren vind ik dus daar heb ik ook niet zo veel aan gedaan. We zien het wel. Om half 2 is het zo ver en over 24 uur ben ik aan mijn 2e examen begonnen, van de 7 in totaal. We zullen zien wat ik er van bak.

Al lang ben ik groot fan van de band maar elke keer als ze in Nederland komen (zoals vorig jaar) ben ik te laat voor kaarten. Zo ook de kaarten die in December in de voorverkoop gingen voor 9 en 10 september 2009. Ik moest naar school en het lukte me niet om te regelen dat ik er wel heen kon. Vrijdag begonnen op 3FM de Zeroes Request, met een week lang kaarten te winnen voor -je raadt het al- Coldplay. Via 3fm.nl gebrobeerd, niks geen antwoord. ‘s Zaterdagavond tijdens Weekend DNA ge-smst met een antwoord op de vraag (maak het liedje af) maar helaas, ook weer niks. Zondagochtend werd ik vroeg wakker en kon ook niet meer slapen. Het was al na 6.20 dus de Musicpal was al aangesprongen. Ik hoorde Domien en begon te luisteren. Hij ging zo kaarten voor Coldplay weggeven dus toen luisterde ik al helemaal goed. Ondertussen zette ik de laptop aan om maar weer eens wat te twitteren ofzo. Een paar minuten later vroeg Domien om het fragment van Voicst, Every Day I Work On The Road, af te maken. Natuurlijk wist ik dat want ik ben ook fan van Voicst (toevallig). Ik smste, twitterde verder totdat ik Mars van Fake Blood hoorde. Mijn mobiel. Kijken wie het was, onbekend nummer. Ik drukte het geluid van de laptop uit (geluid van musicpal had ik al uitgezet, was verder gaan luisteren via laptop) en nam op.
‘Met Lisanne’
‘Met Domien van 3FM!’
OMG. Het zal toch niet?
Een heel verhaal volgde en ik had gewonnen. Ik stond te trillen met de telefoon in mijn hand, ik had zojuist te horen gekregen dat ik een concert van Coldplay ga zien, iets wat ik al zo lang wilde!
Producer (Tjibbe?) noteerde mijn naam, herhaalde het en toen hoorde ik op de achtergrond Domien schreeuwen.
‘Lisanne Wildenbeest! Oh, dan komt alles goed! Die ken ik wel!’
(Oid)
Producer vroeg of wij elkaar kende en ik antwoordde dat Domien me misschien wel van Twitter kende. Ondertussen schreewde Domien op de achtergrond.
‘Hyves, mail, alles!’
Oeps. Uh, dat krijg je met een radionerd als ik hxe9…
Gegevens genoteerd, eind augustus krijg ik de kaarten (duurt nog lang!) en 9 september ben ik er bij.
Zojuist bij de verjaardag van mijn oma gehoord dat ik dan wel bij mijn tante en oom mocht blijven slapen in Wijchen, dus dat ook al weer geregeld.

Het FOK!forum ligt weer eens op z’n gat, er zijn geen leuke mensen op MSN (of niemand wil met mij praten) en alle leuke sites heb ik gehad. Ondertussen staat er een lekker muziekje op de achtergrond (voorgrond qua geluid) aan en is het op mijn desk een gezellig zooitje. Dan ineens vliegt het woord ‘weblog’ door mijn hoofd. Misschien omdat ik gister na een lange tijd van… Uh, een paar maanden ofzo? weer eens een paar column erop gedropt heb dus ik heb er weer aandacht voor. Waarschijnlijk voor een weekje ofzo, daarna ben ik weer een halfjaar alleen op twitter bezig totdat mijn 2-jarig (?) bestaan gevierd moet worden op 30 april (dat weet ik dan weer wel). Met dat gezellige muziekje op de achtervoorgrond dacht ik dat ik een heel nieuw berichtje moest gaan schrijven. Enkel en alleen voor mijn zielige weblog die anders niks anders is dan een verzamelplaats voor oude columns. En dat willen we niet, want ik heb er veel te veel tijd in gestopt om het als schroothoop te behandelen. Nu is het een bewaakte schroothoop.
Dit is het berichtje dus. Een beschrijvend berichtje met niks anders dan een smoes om een berichtje online te droppen. Ik kijk mijn bureau rond en mijn oog valt op een disc waarop ‘Foto’s Polen 10-17.11.2007′ staat. Ik besluit de disc in de computer te leggen en een map genaamd ‘Mxf3j dysk’ opent zich. Een disc gekregen van mijn Poolse uitwisselingsstudente. De familie heeft daar zoveel foto’s gemaakt en op elke foto kijk ik even blij te vrolijk. Ik ga er maar eens een diavoorstelling van maken in Windows Movie Maker. Mooi muziekje eronder en klaar.

Reclame
Iets waar ik me heel erg kan ergeren, zijn reclames op televisie. Ze komen altijd net wanneer een programma spannend wordt of als een programma net is begonnen. Nog erger: laat in de avond als een programma bijna af is gelopen er nog een reclameblok van 7 minuten tussen proppen. Wanneer je bij jezelf denkt: het programma is bijna afgelopen, nog even afkijken. ‘Bijna afgelopen’ duurt dan ineens 7 minuten langer. Precies 7 minuten, hxe9… Wij kunnen namelijk heel handig programma’s opnemen en reclame doorspoelen. Je hoeft dan alleen maar op de 7 te drukken om 7 minuten door te spoelen om de reclame te omzeilen. Ik snap best dat reclames nodig zijn om leuke televisieprogramma’s te maken die wij met z’n allen dan weer leuk kunnen gaan bekijken, maar waarom als het net spannend wordt? Ja, okxe9, zodat mensen blijven kijken. Ik heb de reclamemakers helemaal door, ik begrijp het volkomen maar ik blijf het bloedirritant vinden. Er bestaan best leuke reclames maar daar tegenover bestaan er ook te veel slechte reclames. Waarbij ik een willekeurig persoon die ook in de kamer zit, aankijk en me afvraag waar die reclame op slaat. Waarbij ik me afvraag waarom ze die zuurverdiende centjes van die grote bedrijven zo weggooien aan een slecht doordachte en totaal niet-grappige reclame. Overigens kan ik me alleen ergeren aan reclame op televisie, gedrukte reclame of die op de radio kan ik best hebben. Natuurlijk zijn daar ook uitzonderingen op maar op beeld en geluid tussen programma’s door is toch wel een grote ergernis van menig Nederlander.

Kerstvakantie
Kerstvakanties zijn de fijnste vakanties om te hebben, vind ik. Ze zijn zo fijn omdat je weet dat je al bijna op de helft van het schooljaar zit en het is gewoon een gezellige tijd. Kerstmis valt in die vakantie en nieuwjaar ook. Eigenlijk is de vakantie dan ook veel te kort voor alle bijzondere dagen die erin zitten maar dat is met alle vakanties eigenlijk wel zo. Voordat je weer uitgerust bent moet je weer vol aan het werk op proefwerken, tentamens en belachelijke werkboek-opgaven. Een vakantie is dan ook goed te gebruiken om alle dingen weer in te halen. Of tenminste, dat is meestal het voornemen. ‘Oh, dat doe ik wel in de vakantie’ is er bij mij de afgelopen weken dan ook iets te vaak uitgekomen. Met gevolg dat ik nu nog een hele stapel met allerlei dingen heb liggen en de vakantie al weer bijna voorbij is. In de kerstvakantie is het gewoon veel leuker om lekker voor de televisie te zitten met een kop warme chocolademelk en een grote, versierde kerstboom naast je. Op televisie is dan een kerstfilm die je al minstens 5 keer gezien hebt, maar nog blijft huilen, ook al weet je dat het goed afloopt. Op kerstavond pakjes openmaken en lachen om wat mensen voor anderen hebben uitgezocht. En zoef! Daar waren de kerstdagen al weer voorbij. Op naar nieuwjaar. 30 December film kijken met het vriendenclubje, 31 december bij een vriendin, ‘s nachts feesten en de volgende ochtend naar familie. Bye bye, 2e week kerstvakantie, want op 3 januari is mijn broertje ook nog jarig. Tussendoor werken, op de gewone dagen en als invaller twee keer dus die dagen vallen ook al af.Uitgerust? Nee, eigenlijk alweer aan vakantie toe.

Gelukkig 2009
En dat was 2008. Een jaar met veel nieuws, zowel positief als negatief. De Amerikaanse presidentsverkiezing is voor mij een hoogtepunt geweest het afgelopen jaar. Ik heb het intensief gevolgd en was ook blij met de uitslag dat Barak Obama werd verkozen tot nieuwe president van Amerika. Een negatief punt was natuurlijk de kredietcrisis, waar ook alles al wel over gezegd is. Persoonlijk vind ik dat wanneer iedereen gewoon door blijft leven, er niks aan de hand is. Wanneer iedereen ineens ophoudt met komen en geld uitgeven, dxe1n pas gaat het mis.Laten we vooruit kijken in plaats van achteruit. De jaarwisseling verliep goed (zelfs met de extra schrikkelseconde) dus kunnen we met een frisse neus het nieuwe jaar in. Een makkelijk jaar wordt het waarschijnlijk niet, zie bovenstaande over de kredietcrisis. Mogen we de regering geloven komt er een recessie aan. Iets om naar uit te kijken is er ook niet echt. Ja, voor mij persoonlijk. Met een heel klein beetje geluk slaag ik voor mijn Havo-diploma en kan ik beginnen met iets heel nieuws; een studie en alles wat erbij komt kijken. Op kamers, alles zelf regelen, zelf koken. Moet ik eerst nog begin dit jaar eens beginnen lxe9ren te koken. Mijn broertje die afgelopen zaterdag 15 is geworden kan nog beter koken. Met een verschil dat hij het ook best leuk vindt om te doen en ik er niks om geef. 2009 is begonnen en we staan er middenin. Een nieuwe start, maar wat is er anders dan 2008? We leven nu nog precies het zelfde als in eind 2008. Nog net zo milieubewust (of niet), met alle slechte gewoontes die we in 2008 ook nog hadden. Tenzij je aan goede voornemens doet. Dan komen zo rond februari/ maart die oude, slechte gewoontes weer terug. Want zeg nou zelf, hoeveel mensen ken je die ook echt de goede voornemens hebben volgehouden? Geniet van het leven en van 2009, dan ben je vanzelf gelukkig en heb je de goede voornemens helemaal niet meer nodig.

Kerstbal in de schoen
Elk jaar liggen al in september de pepernoten in de winkels. September! Het feest is 5 dxe9cember. Waarom dan in september al pepernoten? Omdat er veel geld mee te verdienen is, want mensen kopen het toch wel. 3FM-DJ Michiel Veenstra is vorig jaar een actie gestart om zijn stickers met daarom ‘Nee, geen pepernoten voor sinterklaas’ op schappen in winkels te plakken. Of op elke willekeurige plek dan ook. Ik steun hem van harte. Geen pepernoten voordat sinterklaas in het land is en dat was dit jaar 15 november. Helaas kan ik niet zeggen dat het me gelukt is om helemaal geen pepernoten te eten voordat de Goedheiligman er was, maar het gaat om het idee. Iets anders zijn de kerstspullen en kerstbomen die al voordat sinterklaas xfcberhaupt geweest is, in de huiskamers staan. ‘Dat is gezellig!’ zeggen mensen dan. Nee! Dat is het niet, tenminste niet voor 5 december. Dan moeten de kinderen schoenen zetten bij de verwarming en er hooi neerleggen voor het paard. De kleurplaten met daarop zwarte pieten moeten worden ingekleurd onder het felle licht van de lamp. Niet bij het licht van kerstlampjes. Wanneer ik kerstlampjes zie, wil ik ook dat kerst eraan komt. Ik wil dan niet nog een maand wachten totdat ik vakantie van school heb en Serious Request van 3FM weer begint. Kerstlampjes mogen pas wanneer het ‘s middags om vier uur alweer donker is. Denk je dat de zwarte pieten het leuk vinden, wanneer ze gesnapt worden door kinderen die ze in het licht van de kerstlampjes hebben zien lopen? Of sinterklaas, dxede moet zich ellendig voelen als de kerstman de sint komt opzoeken en hem uitlacht omdat de mensen meer kerstspullen dan sinterklaasspullen in huis hebben op 5 december…

Veel zin om bij het jaar 2008  stil te staan heb ik niet, dus een lange log wordt dit niet.
2008 is vooral het jaar dat ik persoonlijk veel bezig ben geweest met een studie uitzoeken en natuurlijk mijn nieuwe baan bij Achterhoek Nieuws. Een geweldige kans.
Ik heb mijn geliefde EEE PC netbook gekocht en begin 2008 kwam de Musicpal er. Nu hebben we er al 2 in huis staan en een Soundbridge (soort musicpal). Briljante uitvinding.
Ik ben erg actief geworden op Twitter waardoor dit log een beetje naar de achtergrond verdwijnt.

Op nieuwsgebied zijn vooral de Amerikaanse verkiezingen een hoogtepunt en de kredietcrisis een dieptepunt. Meer wil ik er ook niet over kwijt, er is al genoeg over gezegd en gevonden.

Dit was mijn jaarverslag. Niet boeiend, maar dan had er maar meer moeten gebeuren. Op naar 2009 waar hopelijk meer in gebeurt!

Net zoals de 4 voorgaande jaren is er nu weer Serious Request van 3fm. 3 DJ’s, 6 dagen in een glazen huis zonder eten en die zoveel mogelijk geld proberen op te halen voor een goed doel. Dit jaar is het doel Vluchtelingen onder het motto Een Vluchteling Is Nergens Zonder Jouw Hulp. Ik heb het mezelf makkelijk gemaakt door de laptop aan te sluiten op de stereo met de webcam van 3fm op fullscreen. Op de PC die ik ernaast gezet heb kan ik de rest volgen, via Twitter, 3fm.nl, etc. Gewelidig en ik hoop dat ze meer dan 2,5 miljoen ophalen want in dat geval krijgen ze er 2.5 niljoen bij van de regering.
Nog 5 dagen wachten en dan weten we het!

Regen
De winter komt eraan en dat is goed te merken. In principe heerijk, lekker thuis op de bank zitten met een kop warme chocolade melk met marsmellows (voor de sfeer) en kaarsjes aan. Een leuke romantische komedie (of House MD, mijn favoriete serie) of iets kijken en niet denken aan het weer dat zich buiten de muren van het huis afspeelt. Heerlijk. Alleen niet als je er 11 kilometer doorheen moet fiesten. Harde wind, regen en je hebt een chagerijnige Lisanne. Die doorweekt op haar schooltje in Silvolde aankomt. Als een verzopen kat. Omdat ik zo eigenwijs was het regenpak niet aan te doen. Want dat ding is zo lelijk en heet. Gisteren heb ik sinds anderhalf jaar mijn regenpak weer eens aangetrokken. Hij zat nog nieuw in de verpakking. Ik moest wel want ik wilde naar huis, leren voor de tentamenweek die begon en ik had geen zin om te wachten totdat de regen over was. Dus tijdens het fietsen voelde ik gewoon dat de mensen in de auto’s mij aan zaten te staren. Uit zaten te lachen. Nee, dat weet ik eigenlijk helemaal niet. Maar vervelend was het wel. Uiteindelijk verminderde de regen al na 5 kilometer fietsen. Het bleef wel zacht regenen en ik bleef chagerijnig door dat regenpak en mijn haren die gegarandeerd thuis weer niet zaten. En toen kwam het: Ik zag een knalgele auto, Maar dan ook echt geel. Alsof ze een blik gele verf hadden gekocht en per ongeluk over de auto hadden laten vallen. En dat was nog niet het ergste, want op de 4 deuren stonden lachende gezichtjes. Smiley’s. Die dingen die je op Hyves, MSN of in de mail ook gebruikt. Een rondje met daarin een enorm blij gezichtje. Zo’n ding dat je niet, maar dan ook xe9cht niet wil zien als je daar met je a-modieuze regenpak aan en natte haren door de regen fietst. Maar ach, als je eenmaal weer thuis zit met de verwarming aan, moet je er wel om lachen.UitwisselingHet is deze week al weer een jaar geleden dat ik in het kader van uitwisseling voor school een week naar Polen ging. Nu zijn de huidige vierdeklassers aan de beurt. Een deel is weg naar Frankrijk, Italixeb of Tsjechixeb en een deel krijgen buitenlanders hier. Natuurlijk hebben we met vriendinnen elke buitenlander die we tegen kwamen op school gekeurd maar ze zijn nou niet echt bepaald knap. Hadden we vorig jaar ook al wel gemerkt, maar dit jaar zitten er echt wat aparte typetjes tussen. Tussen de typetjes zitten nog wel wxe1t jongens tussen ‘die wel gaan’. Zo ontdekte mijn vriendin een knappe Italiaan en ze meldde mij vandaag ook even dat ze haar ‘Italiaase hunk’ al 2 dagen niet meer gezien had. 2 Minuten later kwam hij stom toevallig voorbij lopen, waarna we hem achterna keken totdat hij uit het zicht was. Toen hij bijna weg was, keek hij achterom en net op dat moment zwaaide een vriendin naar iemand die ze kent. De rest van ons dachten natuurlijk dat het tegen die buitenlandse jongen was, dus reden voor een lachbui. Alleen de jongen naar wie ze werkelijk zwaaide, vond het wel raar dat we opeens moesten lachen en ze heeft heel wat moeite moeten doen om uit te leggen waarom we moesten lachen. Net als we klaar zijn met een gesprek over de Italiaan en dat hij in een vreemd land (Nederland dus) uit zijn broek was gescheurd op een vol schoolplein een paar dagen geleden, kwam hij weer aanlopen. Weer nakijken, lachen en kleding keuren totdat hij uit het zicht was verdwenen.Natuurlijk levert het taalprobleem ook geweldige situaties op. Van uitwisselingsstudenten die zomaar weglopen tot iemand uit een lagere klas die tegen een paar Italianen ‘Bonjour!!’ zegt. Iets te vrolijk met bewegingen en alles erbij, totdat ze zich bedenkt dat ze in een verkeerde taal aan het praten is. Frankrijk en Italixeb mogen dan wel dicht bij elkaar liggen, maar het is en blijft toch een andere taal. Wat mij betreft blijf ik het jammer vinden dat ik dit nooit meer zal meemaken, zo een buitenlander in je huis of alleen met de klas in een ander land. Het was een geweldige tijd vorig jaar. Gelukkig hebben we de foto’s nog!

Tentamens
[[deze weet ik niet of echt in de krant heeft gestaan, kan best dat deze gewoon een 'extra' is]]Pas heb ik mijn eerste tentamenweek gehad. Of week, het was meer een driedaagse. De overige twee dagen komen na de herfstvakantie door een paar smoezen die de school bedacht heeft om het uit te stellen. Zieke leraren, waardoor we achterliepen (het is allemaal stof van vorig jaar, doe je niks meer aan in de les dus onzin), roosters waarin te veel uren missen doordat er te weinig leraren of te veel leerlingen zijn, de rome-reis van een deel van VWO 5 die ook midden in die week viel (waar wij in principe niks mee te maken hebben) en ga zo maar door. Eigenlijk vind ik het helemaal niet erg. We moesten voor zowel Engels als Nederlands een boek lezen en hierdoor hadden we voor Nederlands 2 weken langer. De tentamens die ik nu gehad heb gingen nog niet eens goed ook. Moeilijk, dingen die je niet had kunnen weten, veel te weinig tijd… Vooral dat laatste, tijdens aarderijkskunde. De smoes: Wij hebben een nieuwe tweede fase met een nieuw programma en dus ook nieuwe tentamens. Ze kwamen er te laat achter dat we te weinig tijd hadden of het proefwerk te lang was. Plus dat we in het lokaal eerst ook nog te weinig proefwerken hadden, waardoor we nog zo’n 5 minuten gemist hebben. Gelukkig passen ze de norm aan, maar ik had er meer uit kunnen halen. Ik heb de laatste van de drie vragen af moeten raffelen vanwege de tijd. Het telt mee voor het examen. Bij dit vergeleken waren al die proefwerken de afgelopen vier jaar helemaal voor niks. Ja, om over te gaan. Om nog meer proefwerken te kunnen maken in een volgend jaar. Maar voor je diploma? Dan wordt het echt serieus. Dit jaar dus. Nog xe9xe9n jaartje doorbijten met de lastige tentames en exames en ik ben er voor altijd vanaf, van die middelbare school.

Hier alles door elkaar de column van de afgelopen paar maanden… Succes met lezen.

Nieuwe weg
Ze zijn onderhoud aan het plegen op de weg van Breedenbroek naar de rotonde op de marmelhorst, richting Ulft dus. Het is zo’n beetje de enige weg die je kunt nemen naar Ulft of Silvolde zonder eerst een kilometer of 5 om te hoeven rijden. Er zijn omleidingen, maar vandaag is maar weer eens bewezen hoe eigenwijs mensen zijn. Het fietspad is gelukkig wel ‘open’ dus ik kan gewoon naar school toe. Een autorijder vond vandaag ook dat hij recht had op het fietspad dus ik kwam opeens een auto in tegengestelde richting tegen die recht op mij af reed met een slakkengangetje van nog geen 15 kilometer per uur. Nou had ik geen zin om te uit te glijden in het gras dat nat was dus ik bleef op het fietspad rijden. Het is ook niet mijn schuld dat die auto per se op het fietspad moet rijden. De auto maakt een scherpe draai naar rechts (rechts voor de automobilist, anders had ik er recht tegenaan gezeten) en ontwijkt mij gelukkig. Het blijkt een moeder te zijn met een kind. Ik wed dat ze sneller op haar bestemmig was gekomen door de omleiding te gebruiken, want dit schoot ook niet op. Maar goed, wie ben ik om te zeggen dat ze geen goede reden ervoor heeft. Misschien woont ze er wel, of kan ze geen Nederlands en kan het bord niet lezen. Je weet maar nooit, toch?Een eind verder zie ik eveneens in tegengestelde richting twee jongens fietsen die het spikspinter nieuwe wegdek (dat er vanochtend nog niet lag) aan het uitproberen waren. Wanneer de xe9xe9n weer op het fietspad wil gaan fietsen en door de berm wil, gaat hij vol onderuit door het zand en natte gras. De tweede jongen knalt nog geen seconde daarna tegen zijn maatje aan en glijdt ook uit. Ik kan me nog net inhouden om niet in lachen uit te barsten, maar het was wel een mooi gezicht. Ik heb ook geen medelijden, het waren namelijk geen eersteklassers (dat is meestal de doelgroep die valt op dat traject) en niemand heeft gezegt dat ze over de weg mochten fietsen terwijl er gewoon een fietspad naast lag. Eigen schuld, dikke bult.

Roosters
Het voordeel van de middelbare school is dat lessen soms wel eensuitvallen. Meestal voor de onderbouw en dan wordt het ook allemaalmooi geregeld dat het laatste uur uitvalt en niet een tussenuur. Inde bovenbouw wordt dat allemaal niet meer geregeld en moet je hetmaar uitzoeken wat je in zox92n tussenuur doet. Ook de roosters in debovenbouw zijn minder fijn geregeld. Ik kan niet voorstellen dat zeovereen rooster zoals ik x91m heb, ook maar over na is gedacht. Vierdagen tot vier uur en dat is lang, kan ik je zeggen. Nee, nietallemaal lessen achter elkaar. Nee, ik heb negen (!) tussenuren overde hele week verspreid. Dat betekent elke dag sowieso een tussenuuren als ik geluk heb, twee of drie. Soms ook drie achter elkaar. Datis helemaal leuk.  Ik ben dan om vijf uur thuis, huiwerk maken en dedag is voorbij.
Enig voordeel van die roosters is datals er onverwacht een leraar uitvalt die je die dag hebt, dat er danook gelijk veel uitvalt. Zo kwam het bijvoorbeeld voor dat ik laatstmaar xe9xe9n uur les had. Een uur engels  van vijf overnegen tot kwart over tien. Ik kwam namelijk op school, keek op demonitor waar opstaat wie, wanneer uitvalt (een hele waslijst vanziek, zwak en misselijke leraren die overspannen naar huis zijngegaan) en bleek dat de dag wel erg kort voor mij werd. Omdat de restvan alle lessen uitviellen. Waren er ookmaar drie, maar doordat ik zoveel tussenuren had, was ik wel de restvan de dag vrij.  Na een uurtje engels kon ik dus weer elf kilometernaar huis fietsen. Doe mij vaker zo’n dagje! Ikhad alleen niet al van te voren moeten weten dat ik maar xe9xe9nuur les had, want danwas de stap om gewoon maar helemaal thuis te blijven wel heel kleingeweest…

Chocolade
Als je chagerijnig bent, moet je chocolade eten. Een wijsheid die ik zelfvaak genoeg toepas. Vandaag was ik chagerijnig doordat we op schooleen nieuw rooster kregen en dat was, laten we het netjes houden, niethet fijnste rooster wat je je in het examenjaar wensen kan. We haddenal een belachelijk noodrooster voor 2 weken en die was zelfs nogbeter, al zag die er uit als gatenkaas. Deze is nog erger. Vroegopstaan en laat uit school met veel tussenuren. Nu hxe1xe1tik vroeg opstaan, laat thuis zijn en ik heb al helemaal de pest aandie zinloze tussenuren.
Thuisaangekomen was ik dus enorm chagerijnig en had ik zin in appeltaart.Daar had ik eigenlijk de hele week al zin in. Helaas hadden we datniet in huis en appels schillen voor een taart, is niet mijn sterkstepunt. Dus dan maar chocoladekoekjes maken. Een reep chocolade gewoonkopen en opeten kan ook wel, maar ik moet ook aan mijn figuur denken.En ik had zin om iets te doen wat voor de verandering helemaal niksmet school te maken had. Als laatste reden om de koekjes te maken: Ikvind chocoladekoekjes gezonder dan een reep chocolade. In de eersteplaats al omdat je richting supermarkt met de fiets gaat en weerterug en caloriexebn verbrandt door de ingredixebnten bijelkaar te doen en alles te mixen. Dat is beweging en beweging isgezond. En leuk. En lekker als de koekjes klaar zijn. Nu heb ik nognooit eerder alleen (nou ja, alleen… Samen met mijn 7-jarigebroertje) koekjes gebakken dus een makkelijk recept was wel nodig endaarvoor is internet handig. Na 5 minuten googlen hadden we een heelmakkelijk recept gevonden en het is zowaar ook nog gelukt om lekkerekoekjes te bakken. Is er toch nog iets dat ik kan bakken en ik wasniet chagerijnig meer door de geur en smaak van chocolade. Waarchocolade al niet goed voor is…

Shoppen
De eerste zondag van de maand is het koopzondag in veel grote steden. Nou hadden een vriendin (Anne) en ik het idee om zaterdag naar Arnhem te gaan, maar ik moet altijd op zaterdag werken dus dat ging niet door. Totdat we erachter kwamen dat het zondag ook open was. Een mooi excuus om je bankrekening weer goed te plunderen, ware het niet dat het zondagochtend ontzettend belachelijk Nederlands weer was en ik nog eerst 8 kilometer naar Anne moest fietsen en we vanuit haar woonplaats Gendringen nog naar Doetinchem moesten. Dat is ook nog zo’n slordige 14 kilometer. Gelukkig bracht mijn vader me heel lief weg naar Anne en Anne’s vader ons naar Doetinchem naar het station. Eenmaal in Arnhem bleek dat we misschien thuis eerst tijden hadden moeten opzoeken want de winkels zaten nog dicht.  Een mooi excuus om een Mc Flurry bij de hamburgerketen te halen. Om half 12 ‘s ochtends en 10 graden buiten. Na die (binnen!) opgegeten te hebben, hadden we nog een kwartier tijd te doden en die hebben we gebruikt om nog maar eens goed te kletsen, lachen en schuilen voor de regen. Mensen kijken die ook voor winkels staan te wachten. Ons afvragen of die niks beters te doen hadden totdat we ons bedachten dat wij ook voor die winkels aan het wachten waren. Om 12 uur gingen de winkels open en wij konden gaan shoppen. We kwamen in Arnhem opvallend veel bekenden tegen. ‘He, zeggen wij niks meer?’ Kwam ineens naar ons toe geslingerd. Na verbaast omgekeken te hebben was het iemand uit VWO 5 die we allebei wel goed kennen. Waarop wij tegelijk ‘Haj!’ antwoorden. Later kwamen we hem nog tegen bij een supermarkt waar wij onze lunch aan het halen waren en mijn vriendin de meest briljante vraag stelde: ‘Hoeveel is 0,90 en 0,90?’ waarop ik haar verbaast aan keek en ’1,80….’ zei. Genoeg gelachen, bijgepraat en vooral geshopt. Moeten we vaker doen. Ook moet ik vaker mijn portemonnee uitruimen, want het vorig treinkaartje retourtje Arnhem van begin juni zat er zelf nog in.ExcursieDinsdag gingen we met school op excusie naar Zuid-Limburg. ‘s Ochtends om  half 8 (!) moesten we op school zijn om in een van de twee bussen te stappen richting Heerlen. Een rit van precies 3 uur en gelukkig geen files. Nee, dat is niet waar. Bijna geen files. Want onderweg zag ik een bord met iets als ‘Pas op, files’ en met dat ik het las, stonden we er middenin. Gelukkig was dat maar een paar minuten en een tijdje later kwamen we aan in Heerlen waar we pauze moesten houden. We stonden op een parkeerplaats bij een Van Der Valk hotel dus binnen 3 minuten zaten zo’n 50 havo 5 leerlingen in het hotel op banken, die overigens erg lekker zaten, of waren richting de wc gelopen. De dag zelf was weinig aan, het bestond vooral uit in de bus zitten, ondertussen opdrachten lezen en maken (waar je dus misselijk van wordt), uitstappen, paar minuten later weer instappen en weer richting een ander plaatsje. Met als hoogtepunt de Geul, waar we eerst van de heuvel af naar beneden moesten lopen, enorm glad, nxf3g meer naar beneden, nxf3g gladder totdat we op gras uitkwamen. Dacht je alles gehad te hebben, moest je ook nog door dat gras waar 2 plekken waren waarin water naar de Geul liep, recht door het gras. Het lijkt gewoon gras, maar als je erin staat zijn je benen wel tot je enkels nat. Sommige jongens meenden er overheen te kunnen springen maar gingen vol onderuit. Mooi gezicht. Aan het einde van de dag mochten we nog shoppen in Maastricht. Je kon precies zien dat we bij elkaar hoorden, alleen al door naar onze modderige schoenen te kijken. Om half 7 weer terug naar de bus, iedereen moe, behalve een paar meiden die energie hadden voor een hele bus. Zingen en dansen op de muziek die iemand had aangezet. Ik snap niet waar ze de energie vandaan haalden, maar het werd er wel gezellig door. Ikzelf ben bijna in slaap gevallen met mijn ipod op. Ja, het was een vermoeiende dag.

Na Windesheim nu ook naar Fontys Hogeschool in Tilburg geweest, naar Journalistiek. Het heeft me nog eens bevestigd wat ik al een hele tijd weet, dit is de opleiding en niks kan me in de weg zitten. Een hyperactieve docent bij het radiomaken had het iets te veel over Domien Verschuuren (bij 3FM, nooit meer op school, eigen programma’s, zijn stemdemo etc) maar t was toch wel erg gaaf. Nu alleen de decaan nog. Die liegbeest moet ik nog even zien te overtuigen dat de 3 andere opleidingen die ik moest uitzoeken niks voor mij zijn en journalistiek wel. (Ik ga je niet tegenspreken, maar…. Uh huh. Doettie toch.) dit is het en niks anders. Volgend jaar zit ik dus op de opleiding Journalistiek, waar dan ook. Want daar ben ik nog niet uit…

Tja, het is rustig hier op mijn weblog en ik ben bang dat die rust niet zo 1-2-3 gaat verdwijnen. Ik ben nu druk met school (eindexamenjaar) en met mijn columns, die echt een keer hier nog gaan verschijnen. In de tijd die ik dan nog vrij heb, wil ik wel hieraan besteden, maar dan heb ik weer geen inspiratie, die gaat namelijk echt op in de columns. Elke week weer een goed stuk inleveren terwijl je die week alleen maar naar school bent geweest en geen donder uitgevoerd hebt, is namelijk niet de makkelijkste taak. Tel daar 4 werkstukken en 2 presentaties bij op en je hebt een druk schoolleven. Ik moet van die 4 werkstukken overigens nog 2 afmaken en de presentaties ook nog in een week in elkaar draaien. Volgende week is het ook weer tentamenweek met alle moeilijke en tijdrovende tentamens (alleen voor biologie al 4 hoofdstukken..).

Ik heb eraan zitten denken om mijn weblog op te heffen, maar dat vind ik zonde, in de eerste plaats voor mezelf. Er zitten mooie herinneringen tussen en ik heb er in totaal veel te veel tijd in gestoken om het allemaal verloren te laten gaan. Dat gebeurt dus (voorlopig) nog niet maar zo druk als vorig jaar zal het voorlopig niet meer worden. Over een tijdje misschien, de kerstvakantie komt eraan, Serious Request en ik zal proberen dan zo veel mogelijk te loggen.

De columns komen van de week, volgende week of die week erna, of misschien ook wel gewoon in de kerstvakantie of begin volgend jaar. You’ll see it.

Stay tuned.